Ik ben Lizette Andeweg, 32 jaar en geboren in Spijkenisse, oprichter en ex-voorzitter van de Kamunyak Orphans Foundation. Eind Oktober 2008 ben ik naar Malindi in Kenia verhuist, om daar het weeshuis Kamunyak Children Home op te richten.
Hoe het begon; (tekst 2008)
Drie keer, ben ik nu in Kenia geweest, waarvan 1x vakantie en 2x gewerkt in een weeshuis en elke keer weer meer en meer onder de indruk geraakt . Een fantastisch land, ontzettend lieve mensen, maar ook... back to basic….
Het pakt je op een of andere manier en laat je niet meer los.
Zoveel mensen, groot en klein, die moeten leven met bijna niets…onvoorstelbaar. Op een of andere manier voel ik mij schuldig, ik met mijn luxe leventje, heb bijna alles wat mijn hartje begeert, ik wil dat deze mensen ook gunnen. Ik wil deze mensen, deze kinderen niet aan hun lot overlaten.
Op dit moment zijn er zo’n 60.000 straat- en weeskinderen, alleen al in Mombasa.
Ik sta hier even bij stil en stel mijzelf voor hoe het zou zijn als mijn eigen kind op straat zou moeten leven, omdat ik dood ga, omdat ik geen geld heb of omdat mijn man mijn kind mishandeld en verstoot.
Ik stel me de gedachte van de moeder voor, maar ook de gedachte van het kind…
Ik stel mijzelf dit voor, maar het is de harde realiteit en gebeurd nog steeds, daar… in dat verre Afrika.
Ik heb kinderen gezien die geen ouders/familie meer hebben en in de bush leefde… de made zaten in hun voeten en in hun vingers...
Ik heb kinderen gezien, hoogstens een jaar of zes, die verplicht worden eieren of fruit op straat te verkopen, in plaats van naar school te gaan...
Voor deze kinderen wilde ik graag wat gaan doen, ik loop immers al twee jaar met dit idee in mijn hoofd en nu, op mijn 30ste, het besluit genomen dat ik hier 101 % voor wil gaan. Later niet te hoeven zeggen, had ik maar.. en als ik toch…. Nu mijn twijfels en onzekerheid opzij gezet en ervoor gaan. Ik zal er keihard voor moeten werken, maar krijg er zoveel energie van en weet nu dat dit echt mijn passie is.
Als er straks een weeshuis staat en ik bij 24 kids in de ogen kan lezen dat ze gelukkig zijn, is dat mijn enige en zeer waardevolle beloning…daar doe ik het voor.
Als je iets wil in het leven moet je zelf actie ondernemen, niets komt aanwaaien, en zeker niet bij de kindertjes in Afrika, zo’n kindje van 4 jaar, zonder ouders, die moet overleven op straat kan niet naar u toe komen om een beter leven te vragen, om familie te vragen of, het allerbelangrijkste, om liefde te vragen….ik zet me voor hun in, ik kom voor ze op, simpelweg omdat ze het zelf niet kunnen, ik voel dat ik dit voor hun moet doen….
Het is nodig, heel hard nodig…
Kamunyak Orphans Foundation is opgericht om heel veel geld in te zamelen, we willen voor deze kinderen een mooi huis bouwen, een goed ‘thuis’ bieden.
Een dak boven hun hoofd, drie keer per dag goed eten op tafel, ze naar school laten gaan en een toekomst op laten bouwen.
Wij willen ze… simpelweg… een kind laten zijn.
Met de juiste aandacht en liefde, die zij helaas van hun ouders, om wat voor reden dan ook, niet konden krijgen…
L. Andeweg