Verslag Auntie & Uncle avond Kamunyak Children Home, 24 april 2009
Gisteravond was het zover. Ik zou mijn verhaal doen over het wel en wee van de kids, een film laten zien en... ik wilde graag een mooie brief van een Keniaanse jongen van 16 voorlezen... er werden ongeveer 80 man verwacht...
De loods bij Walter Kriek, in Spijkenisse, werd omgebouwd tot een gezellige Afrikaanse zaal, de kaarsjes werden aangestoken, de bakjes met nootjes gevuld, de hapjes van
't Ganzengors arriveerde, de bar werd ingericht en de band , The TimeBenders, nam zijn plaats in.
De eerste gasten die arriveerde kwamen helemaal uit Groningen, de ouders van Sander, welke 4 maanden vrijwilligerswerk bij Kamunyak heeft gedaan. Daarna stroomde de rest binnen.
De band begon met spelen en de verkoop van de drankjes en de Afrikaanse souveniertjes kwam op gang. Er kon ook nog geboden worden op twee prachtige schilderijen die ter beschikking waren gesteld aan de stichting door Hanneke van de Plicht en Marian Bongers.
Toen moest ik toch echt beginnen met mijn verhaal, een klein beetje zenuwachtig voor zoveel mensen. Ik pakte de microfoon en via de beemer verschenen de eerste foto’s van de kids op een groot scherm. Toen ik de foto’s van de kids zag werd ik rustiger en begon met vertellen.
Na een half uurtje begon de band weer met spelen en deelde ik de tekeningen met foto’s van de kinderen uit aan alle aanwezige Aunties en Uncles. Ondertussen waren er vele foto’s te zien op het scherm. Iedereen was zeer enthousiast.
Daarna werd de film van 35 minuten afgespeeld, gezien het feit dat ik niet zo heel goed kan filmen, vond iedereen hem toch wel erg leuk en het leven van de kinderen in dat verre Afrika kwam een stuk dichterbij...
Verhalen kan je vertellen, je kan je gevoel er in leggen en dit proberen over te brengen op de mensen, maar een film is toch echt de realiteit, het met eigen ogen zien is altijd veel leuker...
Ook echte realiteit was de brief van Maxwell, een 16 jarige jongen die ik persoonlijk sponsor, hij wil neurochirurg worden… Ik wilde deze brief graag voorlezen omdat het een ontzettend mooie brief is die mij enorm emotioneerde, de woorden van dank van een jongen van 16, die je laten beseffen dat je als sponsor werkelijk een verschil maakt in overleven of een leven met een mooie toekomst...
Karin Vrieze kwam ook nog even aan het woord. Zij vertelde een klein stukje over haar ervaringen in het weeshuis van half jan t/m half feb 09 en haar man Remco spoorde de gasten op een ‘subtiele’ manier nog een keer aan om nog een drankje te nemen of een leuk kettinkje te kopen ten gunste van het weeshuis!
Er werd gelachen en gehuild deze avond. Er werd 550 euro opgehaald dmv verkoop van de drankjes, de souvenirs en de fooienpot. Daarnaast kwam Kersten Kriek met de leuke mededeling dat zij op haar school, via een Valentijn actie, nog eens 450 euro heeft ingezameld voor Kamunyak.
Graag bedank ik Walter Kriek voor het gebruik van de loods, 't ganzengors voor het belangeloos aanleveren van de hapjes, Lou en Ineke voor de (gratis) lekkere nootjes, de band welke ook belangeloos optrad, Miranda & Martin en Karin & Remco voor het werken achter de bar, en iedereen die meegeholpen heeft deze avond te organiseren...
Ook bedank ik verder een ieder die aanwezig waren voor het aanluisteren van mijn verhaal, want wat is er nu mooier dan dat ik de hele avond mag praten over ‘onze’ kids, waar ik enorm trots op ben...
Lizette Andeweg
De zaal
Maxwell en Liz
Liz
De band 
Karin achter de bar